MUSIC DREAMER: Ημέρα του Άι Βασίλη του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού

21

Η 18η Ιανουαρίου είναι η μέρα του Βασίλη Τσιτσάνη.Αυτή τη μέρα  γεννήθηκε και την ίδια έμελλε να πεθάνει,ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού,τραγουδιστής,στιχουργός και συνθέτης,απ’ τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ου αιώνα,στον τομέα του ρεμπέτικου  και του λαικού τραγουδιού. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1915,με καταγωγή ηπειρώτικη, από γονείς βιοπαλαιστές και είχε άλλα τέσσερα αδέρφια – τρείς αδερφούς και μια αδερφή- ενώ η πρώτη του επαφή με τη μουσική ήταν οι βυζαντινές μελωδίες  και κάτι κλέφτικα τραγούδια που έπαιζε ο πατέρας του στο μαντολίνο.

Αργότερα, μετά τον θάνατο του πατέρα του,μετέτρεψε το μαντολίνο σε μπουζούκι κι άρχισε να εξασκείται σ’αυτό, αλλά και στο βιολί, μη παραλείποντας τα μαθήματα του σχολείου και όντας καλός σ’αυτά, πέτυχε στη Νομική την οποία γρήγορα όμως παράτησε αρχίζοντας ν’ασχολείται ενεργά με τη μουσική.

Ο πόλεμος τον βρήκε στη Θεσσαλονίκη,όπου εμφανίστηκε στα “Κούτσουρα του Δαλαμάγκα” και μετά στο δικό του μαγαζί το “Ουζερί Τσιτσάνης”,δυο πολύ δημοφιλή μαγαζιά,όπου με την τότε ορχήστρα του παρουσίαζε ρεμπέτικα τραγούδια.Μετά την απελευθέρωση,κατεβαίνει στην Αθήνα,αρχίζοντας νέα μουσική πορεία,μπολιάζοντας το ρεμπέτικο με νέα στοιχεία,με νέες στιχουργικές φόρμες και μελωδίες, βγάζοντάς το απ’ το περιθώριο.Εμπλούτισε ακόμα την Κομπανία του με νέα μουσικά όργανα,όπως πιάνο καί ακκορντεόν, ενώ καθιέρωσε τον τύπο του ρεφραίν.

Με τον Τσιτσάνη το ρεμπέτικο έγινε τέχνη και πλέον η ρήξη με το παρελθόν ορατή.Τα τραγούδια του,κυρίως αυτά της μεταπολεμικής περιόδου, που είναι και τα πιο δημοφιλή, τραγουδήθηκαν απ ‘τον ίδιο με την ιδιότυπη φωνή του και από μια σειρά μεγάλων γυναικείων φωνών,των Γεωργακοπούλου,Εσκενάζυ,Νίνου,Μπέλλου,αλλά και από Βαμβακάρη,Στελλάκη Περπινιάδη Μπιθικώτση,Καζαντζίδη, τον σπουδαίο Στράτο Παγιουμτζή κ.α, ενώ οι μεγάλοι δημιουργοί του έντεχνου Μίκης και Μάνος εξέφρασαν το θαυμασμό τους για τον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη, δηλώνοντας ότι είναι ο κορυφαίος που επηρέασε μάλιστα κατά πολύ τη μουσική τους.

Οι εμφανίσεις του Τσιτσάνη με Νίνου και Μπέλλου στην Ταβέρνα του “Τζίμη του Χοντρού” στην Αχαρνών άφησαν εποχή,με τεράστιες ουρές κόσμου   να  σχηματίζονται απ’ έξω. Η δισκογραφία του τεράστια,τόσο η πρωτότυπη όσο  και οι διάφορες επανεκτελέσεις,οπότε προς οικονομία του χώρου καλύτερα είναι οι ενδιαφερόμενοι να ανατρέξουν σε διάφορα έντυπα η  σε εγκυκλοπαίδειες.Εγώ θ’αναφέρω ενδεικτικά τον Απόκληρο,την Συννεφιασμένη Κυριακή, Πάληωσε  το σακκάκι μου, Μπαξέ Τσιφλίκι, Ζαίρα , Γλυκοχαράζουν τα Βουνά,

Αρχόντισσα,  Απόψε κάνεις μπαμ,   Γιατί με ξύπνησες πρωί, Θα  πάω εκεί στην Αραπιά, Σακαφλιάς, Θα κάνω Ντου, Είμαστε αλάνια,Όταν συμβεί  στα πέριξ,  Ντερμπεντέρισσα,  Πριν το Χάραμα (απ’όπου και το όνομα του κέντρου που εμφανιζόταν τα τελευταία χρόνια -μέχρι το 1983-στην Καισαριανή).                
                                            
Ο Βασίλης Τσιτσάνης  πέθανε στα 59 του(18/1/84) σε Νοσοκομείο του Λονδίνου,ύστερα από  επιπλοκές εγχείρησης στον πνεύμονα, αφήνοντας πίσω την σύζυγό του και δυό παιδιά,τον Κώστα και την Βικτωρία  και στην ελληνική μουσική μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, που έγινε αντικείμενο μελέτης από ειδικούς, αλλά το κυριότερο πλημμύρισε με συναισθήματα τις καρδιές όλων μας, κάνοντάς τον αθάνατο.
 
//MUSIC DREAMER.