Καίτη Καρβούνη – Γκατζή: Ένας άδικος θάνατος!

263

 

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία είναι αυτονόητο οι πολίτες να είναι όλοι ίσοι απέναντι στους νόμους με ίδια δικαιώματα… και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Άλλως, αν κάποιοι είναι λιγότερο ίσοι από ίσους ή για να το πω οργουελικά κάποιοι είναι πιο ίσοι από ίσους, τα λόγια περί πολιτείας δικαίου είναι για το θεαθήναι.

Διαβάζοντας κανείς για τον άδικο θάνατο του Αντόνι Γκαουντί αποφαίνεται πως η πολιτεία της Ισπανίας εθεωρείτο ευνομούμενη μόνο κατά τις δηλώσεις της εξουσίας, γιατί η πραγματικότητα άλλα δήλωνε!

Ο Αντόνι Γκαουντί ήταν ένας μοναδικός στον κόσμο αρχιτέκτονας-καλλιτέχνης με αξεπέραστη φαντασία και τόλμη μικρού παιδιού αποτυπωμένη στα αθάνατα ποιητικά, αρχιτεκτονικά κοσμήματά του στη Βαρκελώνη. Όταν το 1883 ξεκίνησε την κατασκευή της Sagrada Familia, αφοσιώθηκε στο έργο αυτό ψυχή και σώματι δουλεύοντας ακατάπαυστα μέρα και νύχτα. Στο νου του δεν είχε τίποτε άλλο πάρεξ την εκκλησία του!

74 χρόνων το 1926 δούλευε σαν απλός εργάτης μέσα στο πλήθος των βιοπαλαιστών μη ξεχωρίζοντας εμφανισιακά από τους μαστόρους του. Μια μέρα βγήκε από την εκκλησία και στον δρόμο παρασύρθηκε από ένα τραμ, τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Δίχως ταυτότητα, δίχως στοιχεία αναγνώρισης αντιμετωπίστηκε ως ένας ασήμαντος, φτωχός ανθρωπάκος. Τον πέταξαν σε μια γωνιά να πάει καλιά του.

Όταν τυχαία κάποιος τον αναγνώρισε, σήμανε συναγερμός! Όλο το ιατρικό επιτελείο συνωστίστηκε πάνω του δίνοντας μάχη για τη σωτηρία του. Ουκέτι καιρός! 10 Ιούνη του 1926 ο Γκαουντί πέθανε βυθίζοντας σε πένθος την Ισπανία και τον κόσμο όλο!

Άραγε σήμερα πόσα κράτη αυτοδηλώνονται για το θεαθήναι «κράτη δικαίου», ενώ οι πράξεις τους ακυρώνουν τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό;

Καίτη Καρβούνη-Γκατζή
Φιλόλογος- Λογοτέχνης