Με την αλληλεγγύη στα δύσκολα χρόνια του πανικού και της οικονομικής εξαθλίωσης.

49

Στη στροφή κάθε χρόνου αναλογιζόμαστε τη χρονιά που πέρασε αλλά και τη χρονικότητά μας. Ανταμώνουμε συγγενείς και φίλους, θυμόμαστε μαζί τους τα πρόσφατα και τα παλιά. Η ύπαρξή μας καθορίζεται από την ιστορία μας, την οικογένεια, τη γειτονιά, τον τόπο που γεννηθήκαμε. Εκεί γυρίζουμε πάντα.

Και στην συγκυρία των Χριστουγέννων που λιτά αναγγέλλει το Ευαγγέλιο « ένα παιδί γεννήθηκε ανάμεσά μας», δεν αναλογιζόμαστε παρά το θαύμα κάθε νέας αρχής στον ιστό των ανθρωπίνων σχέσεων. Προσδοκούμε τη δράση του, ως τη μοναδική ικανότητα που έχει, επειδή γεννήθηκε,για να προσδώσει στα ανθρώπινα πίστη και ελπίδα, φιλία, μέριμνα,συνεργασία.

Ευελπιστούμε από κάθε γέννηση ένα νέο βήμα ελπιδοφόρου εμπλοκής με την κοινωνία σ´ένα κόσμο που προϋπάρχει και καθιστά τη σχέση υποχρεωτικά αλληλέγγυα. «Τα επίγεια δεν είναι μάταια» αφού είναι τα μόνα που μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο αθάνατο. Με την τέχνη, την ποίηση,τον λόγο, τις πολιτικές άσκησης εξουσίας.

Με το θετικό συναίσθημα που χωρίς αυτό τίποτα δεν συνεγείρει τον κόσμο.

Με την αλληλεγγύη στα δύσκολα χρόνια του πανικού και της οικονομικής εξαθλίωσης.

Με την εμπλοκή στην συναντίληψη.

Με την καθαρότητα στη σκέψη και τις αποφάσεις στον θολό κόσμο.

Όσο όμως και αν η ζωή και τα έργα μας διέπονται από περατότητα και προσωρινότητα, αποτελούν μέρος της ιστορικότητας του καθένα. Το «πέτυχε όσα μπορείς σήμερα, γιατί αύριο μπορεί να μην είσαι εδώ» μας το θυμίζουν οι αιφνίδιες απώλειες της πανδημίας και διαλύουν κάθε αυταπάτη περί αθανασίας.

Το «Ζήσε σαν να μην υπάρχει αύριο» και το «Άδραξε τη μέρα» ενισχύονται σε κάθε αλλαγή της νέας χρονιάς που έχουμε την τύχη να συμβιώνουμε. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα καλά και τα κακά που περάσαμε μαζί με τους άλλους. Ας γιορτάσουμε την ύπαρξη με την συνύπαρξη. Ας πάρουμε θετικές αποφάσεις με συναντίληψη!

Καλή Χρονιά!