Γέφυρα Σωτηρίας τα θρανία – Μαρτυρία μαθητή

649

Ο Δημήτρης Πανουτσόπουλος, μαθητής του 1ου Λυκείου Φιλαδέλφειας, όπου εκτυλίχθηκαν απίστευτες σκηνές με τους μαθητές να δημιουργούν “γέφυρα” με θρανία για να διαφύγουν της πλημμύρας, περιγράφει στο anazitisinews όλα όσα έζησε με τους συμμαθητές του

Μαθητές του 1ου Λυκείου, εμείς συστεγαζόμαστε με το 1ο Γυμνάσιο. Στο διπλανό κτήριο στεγάζεται το 2ο Δημοτικό Σχολείο και το Νηπιαγωγείο. Έξω από το κτήριο, λόγω έλλειψης αιθουσών, είχαν τοποθετηθεί δυο προκάτ αίθουσες που στεγάζουν μαθητές εδώ και πολλά χρόνια. Φέτος στα κοντέινερ έκανε μάθημα η Β´ Λυκείου.

Στην πρώτη δυνατή βροχόπτωση διαπιστώσαμε ότι μεγάλος όγκος νερού άρχισε να μπαίνει στα κτήρια του Λυκείου και του Γυμνασίου. Σταμάτησε το μάθημα και όταν βγήκαμε στην αυλή είδαμε μια κατάσταση απογοητευτική. Ορμητικά νερά από το νηπιαγωγείο είχαν περάσει από την καγκελόπορτα που χωρίζει το δημοτικό-Νηπιαγωγείο από το Γυμνάσιο-Λύκειο. Δηλαδή από την οδό Εφέσου που έμπαιναν, κατέληγαν λόγω κατήφορου στον δικό μας αύλειο χώρο.

Οι είσοδοι του Γυμνασίου και του Λυκείου είχαν ήδη πλημμυρίσει. Το ίδιο και το γυμναστήριο του Γυμνασίου. Όταν συνειδητοποιήσαμε τον κίνδυνο των συμμαθητών μας στις δυο προκατασκευασμένες αίθουσες, που ενώ ήταν υπερυψωμένες από το έδαφος, οι μαθητές ήταν αδύνατο να βγουν ασφαλείς λόγω της ορμής και της στάθμης του νερού, οι καθηγητές μας και εμείς αποφασίσαμε να στήσουμε «γέφυρα» σωτηρίας με θρανία. Με μεγάλες προσπάθειες, καταφέραμε οι μαθητές που ήταν εγκλωβισμένοι να μετακινηθούν με προσοχή πάνω σε θρανία, και να μπουν στο εσωτερικό του κτηρίου.

Ύστερα, καταφέραμε με δυσκολία να ανοίξουμε τη μικρή πόρτα του Λυκείου (επί της οδού Τρυπιά ), ώστε να απομακρύνουμε τον μεγαλύτερο όγκο των νερών. Η πόρτα ήταν φρικαρισμένη από φερτά υλικά και με την δύναμη του νερού ήταν πολύ δύσκολο. Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να σημειώσω ότι ένας εκ των συμμαθητων μας, ο πρόεδρος του 15λους συμβουλίου του σχολείου μας, καταβάλλοντας πραγματικά το 100% του εαυτού του, στην προσπάθεια του να βοηθήσει τραυματίστηκε.Ελπίζουμε, όχι σοβαρά.

Η πυροσβεστική έφθασε όταν πλέον είχε φύγει ο μεγάλος όγκος του νερού. Ειλικρινά έχω την ανάγκη να ευχαριστήσω όσους μαθητές και καθηγητές βοήθησαν έτσι ώστε να όλοι να φύγουμε ασφαλείς. Ήταν μια εμπειρία και μια πράξη αλληλεγγύης. Ωστόσο είναι πολύ έντονα τα συναισθήματα και τα ερωτήματα. Αυτές τις ημέρες που οι καθηγητές μας οδηγούνται σε μια παράλογη αξιολόγηση, ήταν οι μόνοι που ήταν κοντά μας, ενώ όλα αυτά τα χρόνια που τα παιδιά κάνουν μάθημα σε προκατασκευασμένες αίθουσες, δεν κατάφερε ούτε η πολιτεία ούτε η τοπική αυτοδιοίκηση να λύσει το πρόβλημα. Δυστυχώς εάν οι μαθητές αλλά και οι καθηγητές αυτού του σχολείου δεν νοιάζονταν, το σχολείο αυτό θα ήταν τελείως μόνο του…

 

σσ. Ο Δημήτρης Πανουτσόπουλος είναι Μαθητής Γ´ Λυκείου, Μέλος του 15μελούς