19 Αυγούστου Διεθνής Ημέρα Ανθρωπιστικής Βοήθειας

Πρέπει να ενισχυθεί η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας για τους ευάλωτους πολίτες του Αφγανιστάν και των γειτονικών χωρών,

16

 Ηταν 19 Αυγούστου 2003  όταν ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, Βραζιλιάνος διπλωμάτης Σέρζιο Βιέιρα ντε Μέλο και 21 συνάδελφοί του έχασαν τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια βομβιστικής επίθεσης στο αρχηγείο του ΟΗΕ στην Βαγδάτη.

Έκτοτε, θεσπίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να τιμάται κάθε χρόνο η  Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπιστικής Δράσης για την διάσωση και ανακούφιση των ανθρώπων, όπου γης.

Η απόφαση συνοδεύεται από την χρηματοδότηση των κρατών μελών της Ε.Ε. αυτών των  ανθρωπιστικών οργανώσεων- Εταίρων, όπως ο ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, ο Ερυθρός Σταυρός, η UNICEF, ο Διεθνης Οργανισμος Μετανάστευσης και πολλές ΜΚΟ. 

Η Ε.Ε και τα κράτη μέλη της ανέλαβαν υπό την αιγίδα τους την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης από τον καιρό του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Χαρακτηριστικός είναι και ο αριθμός των διεθνών ΜΚΟ που εκτιμάται σε 40.000, ενώ παράλληλα τα εθνικά κράτη και ανάλογα με την ιδιομορφία τους έχουν δημιουργήσει εκατομμύρια ανθρωπιστικές οργανώσεις. 

Οι εργαζόμενοι και τα μέλη αυτών των οργανισμών βιώνουν κάτω από δύσκολες και τραγικές καταστάσεις και πολλές φορές διακινδυνεύουν τη ζωή τους κατά την δράση τους σε ανθρωπογενείς και φυσικές καταστροφές. Και είναι αυτοί που σήμερα τιμώνται.  

Το 2021, η συγκυρία είναι τραγική και παρατεταμένη. Σημαδεύεται από πολλά ανοικτά μέτωπα, με φυσικά φαινόμενα, με πανδημία, με κοινωνικοπολιτική αστάθεια, με πολέμους, με μεταναστευτικές ροές και φυσικά με την κλιματική κρίση. Πρόσφατα παραδείγματα ο σεισμός στην Αϊτή, η κοινωνικοπολιτική αστάθεια στον Λίβανο, η εισβολή των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, οι πολιτικές κρίσεις στην Ουκρανία, την Συρία, την Βενεζουέλα.Φαινόμενα και γεγονότα που αποδυναμώνουν κοινωνικά, οικονομικά τον κόσμο.  

Σε κάθε νέα εξέλιξη είτε αφορά γεωπολιτικό γεγονός, είτε φυσικές καταστροφές ή ακόμη και πολεμικές επιχειρήσεις, οι οργανωμένες αυτές ανθρωπιστικές οργανώσεις είναι επιφορτισμένες με παρέμβαση για ανθρωπιστική βοήθεια, στήριξη σε κάθε στάδιο και ανά πληττόμενη κατηγορία πληθυσμού.  Παρεμβαίνουν με τις προτάσεις τους σε κάθε θεσμικό και παγκόσμιο φορέα προκειμένου να λαμβάνονται εκείνες οι πολιτικές αποφάσεις που προλαμβάνουν, θεραπεύουν και εξασφαλίζουν την ασφάλεια των ανθρώπων και την στήριξή τους για επανεκκίνηση.

Ωστόσο, το να κάνεις  το σωστό για την ανθρωπότητα δεν είναι και τόσο απλό όσο ακούγεται. Το λεπτό σημείο είναι η διαφάνεια στους πόρους, η σκοπιμότητα της παρέμβασης καθώς και η συνεργασία στο πεδίο. Οι όροι και οι φορείς χρηματοδότησης είναι συνήθως οι αιτίες που προκαλούν αμφισβήτηση υπό το πρίσμα των πολιτικών σκοπιμοτήτων που προωθούνται μέσω των οργανώσεων. Οι ακροβασίες μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής χρηματοδότησης είναι καθοριστικές για την σκοπιμότητα της παρέμβασης. Σχετικά με την δράση τους στο πεδίο, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις των οργανώσεων που επικεντρώνουν την δράση τους σε δικτατορικά καθεστώτα. 

Εν τούτοις, η έκφραση αλληλεγγύης σε κάθε πληττόμενη κατηγορία πληθυσμού , η συνεργασία για την ανάσχεση της πανδημίας, η στήριξη ατόμων που έχουν υποστεί βία και πόλεμο, η επισιτιστική βοήθεια και πολλές άλλες αξίες που εμπεριέχει ο όρος ανθρωπιστική βοήθεια είναι αναπόφευκτη. 

Αρκεί να υπερισχύουν οι έννοιες του Ανθρωπισμού, της Αμεροληψίας, της Ουδετερότητας και της Ανεξαρτησίας από πολιτικούς, οικονομικούς ή στρατιωτικούς στόχους.