Ελένη Νικολέττου: Η ΦΕΑ κατάφερε αυτό που δεν πίστευε κανείς – Πέτυχε το όνειρο

114

Την αποκαλούν «μαμά της ΦΕΑ». Δικαίως αφού η Ελένη Νικολέττου, η πρόεδρος της ΦΕΑ (Φιλαθλητική Ένωση Αθλοπαιδιών) έχει αφιερώσει στον ιστορικό αθλητικό σύλλογο της Φιλαδέλφειας όχι μόνο το χρόνο, αλλά και την ψυχή της.

Η Ελένη Νικολέττου μίλησε στο anazitisinews για το «μυστικό της επιτυχίας» που οδήγησε μια ομάδα της γειτονιάς στη Β΄ Εθνική, για το μέλλον του συλλόγου αλλά και για το πως η αγάπη των ανθρώπων της ΦΕΑ έγινε η δική της ασπίδα στη δύσκολη μάχη που έδωσε για την υγεία της.

Από τη Β΄ ΕΣΚΑ στη B΄ Εθνική με τέσσερις συνεχείς ανόδους κατηγορίας, μια τεράστια επιτυχία για την ομάδα των ανδρών της ΦΕΑ. Πώς τα καταφέρατε;

Η ΦΕΑ έχει κάτι το ξεχωριστό και μοναδικό. Δεν είναι ένα απλό αθλητικό σωματείο, είναι μια παρέα, μια μεγάλη οικογένεια. Αυτό είναι που την ξεχωρίζει από άλλα αθλητικά σωματεία και μας οδήγησε εδώ που είμαστε. Ξεκίνησε από τη Β΄ ΕΣΚΑ με τον Αλέξη Καρατζά, έναν καταπληκτικό προπονητή με φοβερά προσόντα -είναι τιμή μας που είναι εδώ- και κατάφερε αυτό που δεν πίστευε κανείς, να ανέβει στη Β΄ Εθνική. Πέτυχε το όνειρο. Δεν θα μπορούσαμε να το πιστέψουμε για μια ομάδα συνοικιακή, μια ομάδα γειτονιάς. Είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα το οποίο δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει.

Η ανοδική αυτή πορεία απαίτησε προφανώς και επιπλέον κεφάλαια…

 Μόνο σε αυτό δεν οφείλεται η επιτυχία της ΦΕΑ. Όλες οι ομάδες έχουν μεγάλα κεφάλαια. Εμείς τα καταφέραμε με ένα ελάχιστο budget, με έναν ταλαντούχο προπονητή και με αθλητές που μας βλέπουν ως οικογένεια και δεν βάζουν πάνω απ’ όλα τα χρήματα, βάζουν πάνω από όλα το ωραίο κλίμα που επικρατεί στην ομάδα. Γιατί τους ευχαριστεί και τους ικανοποιεί. Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας. Αρκεί να σκεφτείτε ότι και οι παίκτες που έχουν φύγει από την ομάδα είναι δίπλα μας σε κάθε διοργάνωση, είναι δίπλα μας όταν τους χρειαζόμαστε, είναι δίπλα μας σήμερα* στο τουρνουά «Γιώργος Αποστολάκης». Γι’ αυτό παραμένω στη ΦΕΑ, αυτό με κρατάει.

Σχεδόν μια δεκαετία στο τιμόνι του συλλόγου. Πώς ξεκίνησε η περιπέτεια;

Όλα άρχισαν το 2004 όταν έφερα για πρώτη φορά τα παιδιά μου. Ξεκίνησα για να βοηθήσω και την ίδια κιόλας χρονιά μπήκα στη Διοίκηση και έγινα πρόεδρος, μέχρι το 2007. Και μετά επανήλθα το 2015. Ασχολήθηκα πολύ. Μου άρεσε. Ήταν εκτόνωση για μένα. Και όταν αρρώστησα η ΦΕΑ με βοήθησε να ξεπεράσω το πρόβλημα υγείας που είχα. Η αγάπη των παιδιών, των γονιών και των συνεργατών μου. Γιατί βγήκα μπροστά και μίλησα για το πρόβλημα της υγείας μου και εισέπραξα τεράστια αγάπη από όλους. Το λέω και βουρκώνω. Με βοήθησαν υπερβολικά. Θυμάμαι τη μέρα που μας ανακοίνωσε η γιατρός το πρόβλημα, γύρισα σπίτι με την οικογένειά μου και μετά ήρθα στη ΦΕΑ, για να ξεχαστώ. Και ξεχάστηκα και την άλλη μέρα μπήκα στο χειρουργείο.

Γυναίκα πρόεδρος σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο. Ήταν δύσκολο;

Ευτυχώς είχα σημαντική επαγγελματική εμπειρία από χώρους που πλειοψηφούσαν οι άνδρες. Όταν ήρθα στη ΦΕΑ εντόπισα αμέσως τι χρειαζόταν ο σύλλογος και είχα βέβαια και τις αναγκαίες γνώσεις να τον στηρίξω, πέρα από την αγάπη μου για τον αθλητισμό, γιατί από μικρή έπαιζα ποδόσφαιρο και ήθελα να βοηθήσω τα παιδιά. Όλα αυτά τα χρόνια όμως εισέπραξα πάρα πολύ αγάπη από γονείς και παιδιά. Κυκλοφορούσα στο δρόμο και με χαιρετούσαν όλοι. Γνωρίζω αρκετά αγόρια που παίζουν στην ανδρική ομάδα από μικρά. Αυτό είναι το κλειδί στη ΦΕΑ, το οικογενειακό κλίμα που έχουμε δημιουργήσει.

Η αναστολή της λειτουργίας των αθλητικών συλλόγων λόγω της πανδημίας τι συνέπειες είχε για τη ΦΕΑ;

Η πανδημία για τους συλλόγους ήταν καταστροφική. Οι γονείς φοβόντουσαν να στείλουν τα παιδιά. Εμείς οι ίδιοι φοβόμασταν να έρθουμε. Προσωπικά κλείστηκα στο σπίτι από τον Νοέμβριο λόγω των προβλημάτων και με την υγεία μου. Οι επιπτώσεις οι οικονομικές ήταν πολύ μεγάλες για όλα τα σωματεία και για τη ΦΕΑ, εφόσον δεν υπήρχαν εισπράξεις όλο αυτό το διάστημα. Από την άλλη πλευρά δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσουμε απλήρωτους τους προπονητές μας.

Φαίνεται όμως ότι η πανδημία δεν πάγωσε το σχεδιασμό σας για την επόμενη χρονιά. Ήδη ανανεώσατε τη συνεργασία σας με τον προπονητή Αλέξη Καρατζά και με παίκτες του ανδρικού…

Η ΦΕΑ έχει κάποιους ανθρώπους, επιχειρηματίες της Φιλαδέλφειας, που στηρίζουν σταθερά την προσπάθειά μας. Όλοι μας είπαν “είμαστε εδώ, συνεχίστε την προσπάθεια που κάνετε”.  Και όλα τα παιδιά που είναι εδώ καταλαβαίνουν τις δυσκολίες του Συλλόγου. Ποτέ δεν μου είπε κάποιος, όλα αυτά τα χρόνια, «τα λεφτά μου». Αυτό είναι η ΦΕΑ. Μας αγαπάνε όλοι και βλέπουν την προσπάθεια που κάνουμε. Γι’ αυτό είναι εδώ ο προπονητής μας, ο Αλέξης Καρατζάς, για να πάει καλά η ΦΕΑ. Γι’ αυτό είναι δίπλα μας τα νέα παιδιά. Γι’ αυτό βρίσκομαι ακόμα εδώ. Βασικός λόγος γι’ αυτό είναι και ο αρχηγός της ΦΕΑ, ο Κώστας ο Ρωμοσιός, τον οποίο γνωρίζω από παιδί. Και όσο είναι ο Κώστας εδώ, θα συνεχίζω και ‘γω να είμαι στο σύλλογο.

Στόχοι για την επόμενη χρονιά…

Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Κώστα (Ρωμοσιός) για να περιγράψω τους στόχους μας. Ξεκινήσαμε πριν από κάποια χρόνια να φτιάξουμε μια ομάδα, να είμαστε φίλοι, να είμαστε οικογένεια και κυρίως να ευχαριστιόμαστε αυτό που κάνουμε, με  καθαρές σκέψεις. Έτσι όπως φτάσαμε στη Β΄ Εθνική, έτσι συνεχίζουμε, με στόχο να περνάμε καλά, να είμαστε υγιείς και να ευχαριστιόμαστε αυτό που κάνουμε.

Η ΦΕΑ είναι ένας ιστορικός σύλλογος πλέον για την Φιλαδέλφεια, με πορεία από το 1989. Τι πιστεύετε ότι αντιπροσωπεύει για την πόλη;

Η ΦΕΑ βοηθάει τα παιδιά να βγαίνουν από το σπίτι και να κρατιούνται μακριά από κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα και τα ναρκωτικά. Ο αθλητισμός είναι μια ασπίδα που κρατάει τα παιδιά μακριά από την απομόνωση, μακριά από την αποξένωση, έτσι το βλέπουμε. Είναι οι φιλίες που δημιουργούνται μεταξύ των παιδιών που συναντιούνται το πρωί στο σχολείο και το απόγευμα στο γήπεδο, που διασκεδάζουν, που περνάνε ωραία και ας μη βάλουν το καλάθι. Όταν έγινε η πρώτη προπόνηση μετά από τόσους μήνες αναστολής λόγω κορονοϊού η χαρά τους ήταν απίστευτη. Αυτό αντιπροσωπεύει η ΦΕΑ.

Η οποία γιγαντώθηκε μέσα σε μια δεκαετία…

Όταν ξεκίνησε ο σύλλογος είχε 60 παιδιά. Τη χρονιά που μας πέρασε, πριν κλείσουμε λόγω της πανδημίας, είχαμε 250 παιδιά. Η μεγάλη αυτή ανάπτυξη έγινε μέσα σε μια δεκαετία με την πολύ καλή δουλειά που έκαναν εδώ πολύ καλοί προπονητές. Η δουλειά που γινόταν άρχισε να φαίνεται και το ένα παιδί έφερνε το άλλο και κάποια στιγμή η ΦΕΑ γιγαντώθηκε. Το γεγονός ότι μόνο με το μπάσκετ -χωρίς άλλα αθλήματα- έχουμε τόσα παιδιά είναι ένα όνειρο. Αυτό κάποτε το λέγαμε ως στόχο για το  μέλλον, ως όνειρο. Όταν το καταφέραμε τρελάθηκα, δεν το πίστευα ούτε εγώ η ίδια. Είναι τρομακτική επιτυχία.

Έχετε μεγαλώσει με αυτό το Σύλλογο και έχει «μεγαλώσει» μαζί σας… Πώς βλέπετε το μέλλον του;

Να συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Να έχουμε υγεία εμείς και τα παιδιά και πάνω απ’ όλα να χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε. Και να διατηρηθεί στο σύλλογο αυτό το οικογενειακό κλίμα. Εγώ προσωπικά δεν θέλω κάτι άλλο. Μόνο να ευχαριστήσω όλα τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου μας, ιδιαίτερα τους αντιπροέδρους κ. Μπερδέση Σπύρο και Αυγέρη Δημήτρη, τον τεχνικό διευθυντή του αντρικού κ. Φαναρτζή Διονύση, τον ταμία μας κ. Καμαρίκο Ζαχαρία, την γ.γ. κ. Βαρσάκη Ευρυδίκη, την ειδική γραμματέα κ. Θειακού Καίτη, την υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων κ. Κρίστιαν Καρατζένη, την αναπλ. ταμία κ. Χασιώτη Μαρία και φυσικά τον γενικό αρχηγό μας, τον Κώστα Ρωμοσιό, γιατί με τόσα παιδιά και τόσες υποχρεώσεις ο σύλλογος δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς ένα δυνατό συμβούλιο. Και βέβαια όλους τους προπονητές μας και όλους τους ανθρώπους που στέκονται δίπλα στη ΦΕΑ όλα αυτά τα χρόνια.

*Η συνέντευξη έγινε την Κυριακή 27 Ιουνίου που ήταν σε εξέλιξη το τουρνουά «Γιώργος Αποστολάκης».