Για τους Rolling Stones δεν είναι εύκολο να γράψεις αφού το συγκρότημα θρύλος έχει συμπληρώσει σχεδόν έξι δεκαετίες μουσικής δράσης …αλλά και σκανδάλων.

Γράφει ο Music Dreamer

Είναι η εκρηκτική περσόνα του υπερκινητικού τραγουδιστή και frontman Mick Jagger ή ακόμη η απίθανη μουτσούνα του κιθαρίστα με τα μαγικά ακόρντα Keith Richards που τους έφεραν νωρίς στην κορυφή ή και τα δύο; Εκκρεμεί η απάντηση.

Αμέτρητα τα περιστατικά στη  μουσική τους λεωφόρο.

Ένα όμως χαρακτηριστικό είχε ως εξής:

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 στο ξενοδοχείο που διέμενε το συγκρότημα, ένας φανερά μεθυσμένος Jagger ζητούσε απαιτητικά από  τον Charlie Watts να έρθει στο σαλόνι να του κάνει παρέα στο ποτό.

«θέλω τον ντράμερ μου, θέλω τον ντράμερ μου» φώναζε. Ο Watts που τον άκουσε τον πλησιάζει, εκστομίζοντας διάφορα γαλλικά, και του λέει: «αν εγώ είμαι ο ντράμερ σου, εσύ είσαι ο τραγουδιστής μου!» και του αμολάει μια γροθιά, τέτοια που ο Jagger πέφτει ανάσκελα στο τραπέζι που βρίσκεται προς τη μεριά του ανοιχτού παράθυρου και αρχίζει να γλιστράει προς αυτό…

Ο Κeith Richards που παρευρισκόταν ορμάει και καταφέρνει να τον συγκρατήσει πριν γκρεμιστεί στο κενό. Να σημειώσω ότι εκείνη την περίοδο οι σχέσεις των μελών του γκρουπ ήταν κάκιστες. Πολύ αργότερα ο Richards στην εκπληκτική αυτοβιογραφία του σημείωνε: «Θα τον άφηνα να πέσει τον κα…λη, αλλά εκείνη τη μέρα είχε δανειστεί και φορούσε το σακάκι μου!»

Α ρε Κeith τι αφασία που είσαι!

Υ.Γ.
«Δεν ξέρω αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή, αλλά αν υπάρχει, πιστεύω ότι ο παράδεισος θα’ ναι ένα τεράστιο χρυσογάλαζο σύννεφο, όπου  θα πέφτει πολύ γλέντι, γέλιο και τραγούδια μεταξύ των παρευρισκόμενων, ενώ στην κόλαση  θα στέκεσαι μόνος σ’ ένα μαύρο σύννεφο με μια λύρα ανά χείρας και όλοι θα σε προσπερνούν χωρίς να βγάζουν λέξη». Keith Richards